صاد

خانه‌ی مجازی محمدصادق کریمی

طبقه بندی موضوعی

۳ مطلب در بهمن ۱۳۹۲ ثبت شده است

حرف تکراری خوب نیست. ولی بعضی حرف‌ها فقط ظاهرش تکراری‌ست، اما...

پیامبر، حقیقت نجات و نجات حقیقی را به صورت کامل و جامع در حدیث ثقلین آورده است: «من در میان شما دو امانت نفیس و گران‌بها می‌گذارم؛ یکی کتاب خدا؛ قرآن و دیگری عترت و اهل بیت خودم. مادام که شما به این دو دست بیازید هرگز گمراه نخواهید شد».

بله، می‌خواهید بگویید تکراری است! خب، شاید اتفاقی که برای این حدیث افتاده تکراری نباشد!

مسلمانان تقریباً به این حدیث کاری ندارند! چه کار دارند خب؟ دارند زندگی‌شان را می‌کنند!

اتفاقی که الآن افتاده این است که مردم دارند در خیلی از موارد دقیقاً بر خلاف قرآن رفتار می‌کنند، نه عمداً، بل‌که غفلتاً. این غفلت از قرآن و اهل بیت لطمه‌های جبران ناپذیری به ما وارد کرده است. چرا؟ چون غفلت از علم حقیقی، یعنی زندگی در جهل واقعی!

قرآن: «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَ الَّذینَ أَشْرَکُوا»1؛ ای پیامبر! تحقیقاً، یقیناً، موکداً شدیدترین دشمنی را نسبت به مؤمنین در یهودیان و مشرکین پیدا می‌کنی.

قرآن وقتی چیزی را بزرگ حساب می‌کند واقعاً بزرگ است: «أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً». اما مسلمانان دقیقاً برعکس این آیه رفتار کرده‌اند. آن افرادی را که قرآن می‌گوید دشمن سرسخت شما هستند و شدیدترین دشمنی را با شما دارند، مسلمان‌ها بیش‌ترین دوستی را با آن‌ها برقرار کرده‌اند! کجا؟ کی؟ در عمل!

آن‌ها را دوست خالص و مخلص خودمان فرض کرده‌ایم. چه‌طور؟

من یک سوال از شما می‌پرسم. این مطالبی که الآن به عنوان علم در دانشگاه‌های ما تدریس می‌شود و به جوانان تعلیم داده می‌شود، از کجا می‌آید؟ تا حالا فکر کرده‌ایم یا نه؟ این مطالب از امام صادق و امام باقر است؟ این علم پزشکی که الآن در جامعه‌ی ما و در دانشگاه‌های ماست، منبعش فرمایشات معصومین است یا از جای دیگری می‌آید؟ اگر از امام صادق باشد که نباید این همه تعارض بین نظرات پزشکی روز و فرمایشات معصومین باشد؟

مثلاً معصوم می‌فرماید: اگر مردم می‌دانستند در نمک چه هست، به غیر نمک مداوا نمی‌کردند، اما پزشکی روز می‌گوید نمک نخورید! معصومین می‌فرمایند گوشت ماهی کم بخورید. امیرالمؤمنین می‌فرماید مرغ، خوکِ پرندگان است. آن‌وقت دکترها می‌گویند گوشت سفید مصرف کنید، ماهی زیاد بخورید، مرغ بخورید. معصومین می‌فرمایند: گوشت گوسفند دواست، اما دکترها می‌گویند گوشت قرمز کم بخورید. روایت داریم که گوشت شتر را نمی‌خورد مگر مؤمن. روایت داریم آب کم بخورید، ولی دکترها می‌گویند روزانه حداقل 6 تا 8 لیوان آب بخورید.

پس معلوم است که منبع اهل بیت نیستند. خب، حالا چرا این‌قدر اختلاف؟

فرض کنید اصلاً تحقیق کرده‌اند و به این‌جا رسیده‌اند، ولی آیا می‌شود این فرض را پذیرفت؟

چه‌طور تحقیقات‌شان خلاف فرمایش معصومین از آب در می‌آید؟ وقتی بررسی کنید می‌فهمید منبع جای دیگری‌ست!

روایت داریم شخصی خدمت معصوم علیه‌السلام رسید. حضرت به ایشان فرمود: معنای این آیه‌ی قرآن چیست که می‌گوید: «فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‏ طَعامِه»2.

آن شخص گفت؛ یعنی آدم باید حواسش باشد که چیزی که می‌خورد حلال و شرعی باشد.

آقا فرمودند، این‌که ظاهر آیه است، دیگر چه می‌خواهد بفرماید؟ گفت؛ نمی دانم.

حضرت گفت؛ معنای آیه این است که «فلینظر الانسان مِمَّن یَأخُذَ علماً»؛ انسان باید دقت داشته باشد علمی که در مغزش فرو می‌رود، علمی که دارد به عنوان پیشرفت می پذیرد ببیند از چه کسی می آموزد؟

یعنی نگاه کن ببین استادت کیست؟ ببین از چه کسی تغذیه‌ی علمی می‌شوی؟ آیا جامعه‌ی مسلمانان یک بار نشستند و از خودشان سوال کنند این مطالبی که ما به آن‌ها می‌گوییم علم، از کجا می‌آید؟ نباید سوال کنیم؟ همین‌جوری از هرجا آمد، هر چه شد؟!

وقتی یک بررسی اجمالی می‌کنیم می‌بینیم علوم ما، یعنی همان مطالبی که دارد در دانشگاه‌های ما تدریس می‌شود، از همان جا می‌آید که قرآن می‌گوید «أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً».

مشخص شد؟ معما حل شد؟

تحقیق یک بازی است که دشمن برای گول زدن ما درست کرده. اصلاً دشمن تحقیق نمی‌کند! دشمن می‌بیند که امیرالمؤمنین فرموده؛ «من چون آب کم می‌خورم استقامت دارم». همین را می‌گیرد و می‌رود جلو. وقتش را برای تحقیق کردن تلف نمی‌کند که! چون می‌داند بشر عقلش، تجربه‌اش، علمش و فهمش به جایی نمی‌رسد.

دشمن حواسش به حدیث ثقلین است! می‌فهمید؟ دشمن از همه‌ی مسلمین بیش‌تر قرآن و حدیث می‌خواند و اصلاً هم به سند هیچ کدام شک ندارد!!

بشر منهای وحی غیر از شرّ چیزی ندارد که! می‌رود می‌بیند امام صادق می‌گوید: اگر مردم می‌دانستند در نمک چیست، به غیر نمک با چیزی دیگری مداوا نمی‌کردند. نمی‌رود دیگر تحقیق کند که حرف امام درست است یا نه. همین که برایش ثابت شد که امام این را فرموده، می‌گیرد می‌رود جلو، و مطلب را وارونه می‌کند و به خورد من و شما می‌دهد. چه‌طور وارونه می‌کند؟ یکی می‌گوید آقا نمک خوب نیست! یکی هم می‌رود توی نمک دست می‌برد و نمک یُد دار تحویل ما می‌دهد. همه هم خوشحال! که چه نمک تر و تمیز و سفیدی! به به!

و نتیجه این می‌شود که نمک قدیمی، یعنی همان نمک غیر تصفیه شده و نمک دریا. این‌ها می‌روند کنار، که اگر از مسلمین خدای ناکرده کسی از غفلت به در آمد و رفت حدیث خواند و این حدیث را دید و خواست نمک بخورد، دستش به نمک واقعی نرسد!

این نتیجه‌ی اعتمادی است که ما به دشمن کرده‌ایم؛ انبوه معضلات و مشکلات در جامعه‌ی مسلمین!

این داستان ادامه دارد...

----------------------------------------------------------------------------------------

1- سوره‌ی مائده، آیه‌ی 82

2- سوره‌ی عبث، آیه‌ی 24

۱۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ بهمن ۹۲
محمدصادق کریمی

مطلب قبلی ابتدائیات در حقیقت مقدمه‌ای بود برای بحث اصلی:

در زیارت جامعه‌ی کبیره، امام هادی علیه‌السلام خطاب به اهل بیت می‌فرماید: «مَن أتاکُم نجی»؛ هر کس درِ خانه‌ی شما بیاید، این آمدن مساوی است با ضمانت نجاتش، «و مَن لَم یأتِکُم هَلَک»؛ هر کس انس و ارتباط با شما آل البیت نداشته باشد، هلاکتش یقینی است!

پس طبق حرف فوق، نجات ما در صورتی که با اهل بیت باشیم تضمین است.

دشمن این را خوب فهمیده. به همین خاطر تمام تلاش خودش را گذاشته تا ما را در زمینههای مختلف از ایشان جدا کند. من البته متأسفم، اما مقدار زیادی موفق بوده!!

مردم می‌آیند درِ خانه‌ی قمر بنی‌هاشم و حاجت می‌گیرند. برای امام حسین روضه می‌گیرند و به زیارت آن حضرت می‌روند. اموالی را نذرشان می‌کنند و در کنار این‌ها نیز از مواعظ و نصایح اهل بیت بهره می‌برند.

اگر مردم ما اهل بیت را فقط در این حد بشناسند و ایشان فقط در این حد معرفی شوند و جامعه‌ی ما از بُعد علمی‌شان غافل بماند، دشمن می‌آید این خلأ را با جهل خودش پر می‌کند؛ با جاهلیت‌هایی که رنگ علم به آن می‌دهد. در صورتی که در زیارت جامعه‌ی کبیره خطاب به آل البیت علیهم‌السلام می‌خوانیم: «و خُزّانُ العِلم». یعنی خزینه‌های علم، اهل بیت پیامبرند. در هر زمینه‌ای، هر خیری که محتاج به آنیم درِ خانه‌ی اهل بیت است. دشمنان آمدند علم را که مختص ساحت مقدس اهل بیت است از جامعه ی ما بیرون بردند و جهالت‌ها را به جای آن نشاندند.

دشمن این را فهمید و هر کدام از ما را به گونه‌ای بازی داد و از اهل بیت جدا کرد. مخصوصاً در وادی مسائل طبی. جای تعجب دارد که چگونه گاهی وقت‌ها ما در امور پیش پا افتاده و جزئی و اموری که خیلی هم برای‌مان اهمیت ندارد به نزدیکان خودمان اعتماد نمی‌کنیم، اما در مورد مطالب به این مهمی که با سلامت جسم و روح جامعه‌ در ارتباط است خیلی راحت به دشمنان خودمان اعتماد کرده‌ایم، که قرآن فریاد می‌زند: «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَ الَّذینَ أَشْرَکُوا»1؛ هر آینه می‌یابى یهود و مشرکین را دشمن‏ترین مردم نسبت به کسانى که ایمان آوردند.

به این استدلال که دنیا دنیای پیشرفت است و علم این را ثابت کرده، به همین راحتی اعتماد کرده‌ایم و نتیجه‌ی این اعتماد به دشمن قسم خورده‌ی خودمان، شده انواع معضلات و مشکلات جسمی و روحی و فردی و خانوادگی و اجتماعی.

در مسائل طبی وقتی مراجعه می‌کنیم به معصومین، می‌بینیم هر مطلبی که ایشان فرموده‌اند، دشمن همان مطلب را وارونه کرده و به عنوان علم به خورد ما داده و ما پذیرفته‌ایم. چند نمونه را ببینید:

یکی از سیاست‌های مهم دشمن که خیلی روی آن کار می‌کنند سیاست شوم ترویج «سردی‌خواری» است. تا توانسته‌اند سعی کرده‌اند به عنوان علم و به عنوان پزشکی در مراحل مختلف زندگی ما سردی‌خواری را ترویج کنند. یکی از اطبّای سنتی2 می‌گوید: «اگر همین یک کلمه از جامعه‌ی ما برداشته شود و سردی‌خواری از زندگی مردم کنار برود حداقل 80 درصد مشکلات حل می‌شود! مثلاً توصیه می‌کنند به خوردن گوشت ماهی و یا توصیه می‌کنند به خوردن شیر. در این چند سال که مباحث طبی در کشور رواج پیدا کرده من می‌بینم هنوز حرف‌هایی هست که ناگفته مانده و لازم است مردم از آن‌ها مطلع شوند و یکی از آن‌ها همین سیاست ترویج سردی‌خواری است. مثلاً به خوردن ماهی، شیر، ماست، لبنیات و گوشت سفید زیاد توصیه می‌کنند در صورتی که ریشه‌ی هر دردی در غلبه‌ی سردی است.

گاهی بیمار مراجعه می‌کند، بیست تا مریضی دارد و خودش هم فکر می‌کند که بیست تا مریضی دارد، در حالی که وقتی بررسی می‌کنیم می‌بینیم تمام این بیست مریضی در واقع یک مریضی بیش‌تر نیست و آن مریضی، غلبه‌ی سردی است و اگر سردی را از وجود این بیمار بردارند در بعضی موارد یا خیلی از موارد، مشکل حل می‌شود.»

حالا نظر معصومین درباره‌ی گوشت سفید:

1- امیرالمومنین علیه‌السلام در مورد ماهی می‌فرماید : «أقِلّوا مِن أکلِ الحیتانِ ؛ فَإِنَّها تُذیبُ البَدَنَ ، وتُکثِرُ البَلغَمَ ، وتُغَلِّظُ النَّفسَ»3؛ کم‌تر ماهى بخورید؛ چرا که بدن را ذوب مى‏کند، بلغم را افزون مى‏سازد و نَفَس را سنگین مى‏نماید.

2- در حدیث دیگری آن حضرت می‌فرماید: «ایّاکُم و اکلَ السَّمَک فإنّ السَّمَکَ یُسِلُّ الجِسم»4؛ مراقب ماهی خوردن‌تان باشید؛ چرا که ماهی بدن را گرفتار بیماری سل می‌کند.

3- در حدیث دیگری امام کاظم علیه‌السلام می فرمایند: «السَّمَکُ الطَّریُّ یُذیبُ الجَسَد»5؛ ماهی تازه جسم را آب می‌کند.

4- باز امام کاظم می‌فرمایند: «السَّمَکُ الطَّریُّ یذیبُ شَحمَ العَینَین»6؛ ماهی تازه پیه چشمان را از بین می‌برد.

البته در قرآن داریم که « وَ هُوَ الَّذی سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْکُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِیًّا»7؛ اوست که دریا را به خدمت گرفت تا از آن گوشت تازه خورید.

از آیه بر می‌آید که خوردن ماهی تازه بد نیست. توجه کنید که آیه نگفته گوشت ماهی زیاد بخورید!

در نگاه اولیه به نظر می‌رسد آن احادیث با این آیه متعارض‌ند. اما در منابع روایی، روایتی داریم که این آیه‌ی قرآن و آن روایات را با هم جمع‌بندی می‌کند: از این قرار است که امام صادق علیه‌السلام ماهی خوردند و بعد از آن فرمودند خرما بیاورید. خرما را که میل کردند فرمودند: من خرما را از این باب نخوردم که به آن میل داشته باشم یا هوس خرما کرده باشم. بل‌که به خاطر سردی ماهی خرما طلب کردم تا آن سردی را خنثی کند.8

خلاصه حالا بی‌رویه توصیه به خوردن گوشت سفید می‌کنند! در مورد گوشت مرغ از امیرالمومنین روایت داریم که «الدُّجاجُ خِنزیرُ الطَّیر»9؛ مرغ، خوکِ پرندگان است. علتش هم گفته شده؛ مرغ مثل خوک نجاست‌خوار است، با این تفاوت که خوک نجاست خودش را می‌خورد، اما مرغ هر نجاستی را که بیابد می‌خورد و پشتک هم می‌زند و کیف هم می‌کند! تازه مرغی که امیرالمومنین می‌فرمایند مرغ رسمی خانه‌گی است، نه این مرغ ماشینی با این فرمولی که الآن وجود دارد! مرغِ آن زمان، که نماز شب می‌خواند!!!

استاد ما2 نقل می‌کرد: «مادری آمد پیش من و ‌گفت من در دوران بارداری بهترین رژیم غذایی را داشتم.

شیر، لبنیات و ماهی نیز زیاد مصرف می‌کردم. وقتی بچه به دنیا آمد رفتیم آزمایش. به ما گفتند بچه کمبود کلسیم دارد!» بنده عرض کردم؛ «خانم! شما که می‌فرمایید ماهی زیاد خوردید، لبنیات زیاد خوردید، پس چرا بچه‌تان مشکل کمبود کلسیم پیدا کرده؟ یک سرّی دارد؛ یک فن و فوتی دارد که آن را به شما نمی‌گویند. مثل کوزه‌گری که یک فن و فوتی دارد.»

بله، فوت کوزه‌گری را که نقطه‌ی اصلی است دست مردم نمی‌دهند!

بچه‌ای که مادرش در دوران بارداری لبنیات و سردی‌جات زیاد بخورد، انواع بیماری‌ها و گرفتاری‌ها را از روز تولدش خواهد داشت و این بچه سربار جامعه و خانواده می‌شود.

نظریه‌ی معصومین درباره‌ی گوشت سفید را دیدید؟

می‌بینید که؟! امروز این‌همه راجع به مفید بودن آن تبلیغات می‌شود؛ برای قلب مفید است، فسفر دارد، و...

خب، بعدش؟...

بعدش را نمی‌گویند، چون فوت کوزه‌گری دست امام صادق است!

این داستان ادامه دارد...

-----------------------------------------------------------------------------------

1- سوره‌ی مائده، آیه‌ی 82

2- استاد محمدعلی محمدی یکتا

3- الخصال، حدیث 10، صفحه‌ی 636

4- بحارالأنوار، جلد 66، حدیث 1، صفحه‌ی 56

5- کافی، جلد 6، حدیث 7، صفحه‌ی 324

6- کافی، جلد 6، حدیث 9، صفحه‌ی 324

7- سوره‌ی نحل، آیه‌ی 14

8- کافی، جلد 6، حدیث 1، صفحه‌ی 323

9- دانشنامه‌ی احادیث پزشکی، جلد 2، حدیث 2010، صفحه‌ی 480

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ بهمن ۹۲
محمدصادق کریمی

می‌خواهی کار کنی، پول در بیاوری، ولی توان نداری، بی‌حالی.

می‌خواهی درس بخوانی، چیز بفهمی، ولی نمی‌فهمی، اصلاً حال درس‌خواندن هم نداری. چند صفحه که می‌خوانی زود خسته می‌شوی.

می‌خواهی عبادت کنی، حال نداری. دوست داری عبادت طولانی کنی، توان نداری.

هزار جور بیماری در بدنت هست. مادرت می‌نشیند می‌گوید؛ یادش بخیر. قدیم‌ها این‌همه مریضی نبود که! حالا همه مریض‌ند. همه پادرد و کمردرد دارند.

می‌خواهی کار فرهنگی کنی، زود می‌برُی!

می‌خواهی نماز شب بیدار شوی، بین الطلوعین بیدار بمانی، از لحاظ معنوی پیشرفت کنی، حالش را نداری.

سال‌ها درس خوانده‌ای که به جایی برسی و برای جامعه، برای دیگران مفید باشی، ولی موقع ثمردهی‌ت توانت را از دست داده‌ای. حال جنب و جوش نداری.

چرا؟

 

چون جاهلی! جاهلِ به تمام معنا! دست‌ت خالیِ خالی‌ست! علم نداری بفهمی چرا این‌طور شده‌ای؟ علم نداری بفهمی راه علاج چیست؟

چرا جاهل ماندی؟

چون علم نخواستی! علم واقعی را پس زدی! باز هم به خاطر جهالت!

هزار جور کتاب خواندی، کلاس رفتی. ریاضی، فیزیک، شیمی، ادبیات، مهندسی و دکتری...هزار جور کوفت و زهر مار. خب! چه کاری از دستت بر می‌آید. چرا کاری نمی‌توانی بکنی؟

به دست‌هایت نگاه کن. چه داری؟...

وا مانده‌ای! خیلی وضع‌ت خراب است! ببین چه وضع رقّت باری برای خودت دست و پا کرده ای!

راه چیست؟

 

بی‌حالی، ناتوانی، مریضی، این‌ها برای چیست؟ می‌بینی که، هرکاری می‌خواهی انجام بدهی نیاز به یک بدن سالم داری، که حال داشته باشد، توان داشته باشد، این‌قدر مریض نباشد!

خب، هر ساخته شده‌ای سازنده‌ای دارد. آن سازنده بهتر از هر کس نیاز ساخته شده‌اش را می‌داند.

مگر تو ساخته نشده‌ای؟ بله. چه کسی تو را ساخت؟ خدا. خب از خدا بپرس چه کار کنم؟

جناب خدایی که این بدن را ساخته‌ای، بفرما چه بلایی به سر خودم بیاورم این‌قدر از ناتوانی و بی‌حالی و ضعف و مریضی عذاب نکشم؟ که بتوانم خوب حرکت کنم؟ خوب کار کنم؟ خوب فکر کنم؟ مگر روح بر جسم سوار نیست؟ خب چه کار کنم این جسم خوب سواری بدهد؟ تا روح پرواز کند؟

خب عزیز من، خدا که خیلی وقت پیش گفته باید چه کار کنی. گفته که هر چه می‌خواهید از نماینده‌های من بپرسید به شما بگویند. سؤالات‌ت را از نماینده‌ی خدا روی زمین بپرس. از امام معصوم! علیه‌السّلام!

ولی نپرسیدی. نخواستی که بپرسی. رفتی سراغ هزار جور کوفت و زهرمار دیگر، به این روز دچار شدی.

شد کفران نعمت، خدا هم گفت برو دنبال کارت هر غلطی دلت خواست بکن، بی‌شعور!!!

من نماینده‌ام را فرستاده‌ام پیشت، همه‌ی علم دست اوست، بلند شدی رفتی این‌ور و آن‌ور چه غلطی کردی؟ خاک بر سرت! آدم هم این قدر نفهم؟!

خب این‌همه کتاب حدیث! کدامش را خواندی؟ مگر حرف‌های نماینده‌های من آن‌جا ننوشته بود؟ چه‌طور رفتی نشستی فلان رمان و فلان شعر و فلان نظریه هگل در باب پیدایش تیر ناحق و کوفت کاری یا کوفت غیر کاری خواندی و در همایش بسان و بهمان حضور به خودتان رساندید، آن‌وقت چلاغ بودی چهار تا برگه‌ی اصول کافی ورق بزنی؟ رساله‌ی ذهبیه‌ی امام رضا بخوانی؟

هی نشستی ابرو بالا انداختی که؛ سندش درست است؟

برو بمیر! منتها تدریجی، خب؟ تدریجی بمیر! قشنگ آن موقع دست‌ت می‌آید که سندش درست است یا نه؟

سندش! سندش!

آدمِ نفهم! هزار بار رفتی پزشک عمومی برای سرماخوردگی، هزار جور نسخه به‌ت داد، هزار جور قرص خوردی، یک‌بار هم ازش نپرسیدی؛ دکتر جان! این نسخه‌هایی که می‌نویسی، سندش کجاست؟!

هیچ! آن دکتر بدبخت هم مثل همه رفته فقط چهار تا کتاب پزشکی غربی ترجمه شده خوانده. خب، آقای دکتر، این‌هایی که فلان آدم غربی نوشته، سندش کجاست؟ در کدام آزمایشگاه به اثبات رسیده؟!

خب، می‌گویند روزانه هشت لیوان آب بخور. بدن لازم دارد. بله، چشم. بدون چون و چرا. چون حضرات دکترها فرموده‌اند! سازمان بهداشت جهانی گفته!

جدّاً؟!

معصوم علیه السلام: «لا تُکثِر مِن شُربِ الماءِ؛ فَإِنَّهُ مادَّةٌ لِکُلِّ داءٍ»1.

«زیاد آب ننوشید که ماده هر بیماری است».

خب، حالا زبان‌ت را بچرخان و بگو سندش درست است؟

بخورد توی سرت! برو بمیر! منتها تدریجی، خب؟ تدریجی بمیر! قشنگ آن موقع دستت می‌آید که سندش درست است یا نه؟

ای بدبخت! گولت زدند! سرت کلاه رفت! حسابی گولت زدند!

گفتند هفته‌ای دو بار ماهی بخور. برای بدن لازم است. بله، چشم. بدون چون و چرا. چون حضرات دکترها فرموده‌اند! سازمان بهداشت جهانی گفته!

جدّاً؟!

امیرالمؤمنین علیه السلام: «أقِلّوا مِن أکلِ الحیتانِ ؛ فَإِنَّها تُذیبُ البَدَنَ ، وتُکثِرُ البَلغَمَ ، وتُغَلِّظُ النَّفسَ»2.

کمتر ماهى بخورید؛ چرا که بدن را ذوب مى‏کند، بلغم را افزون مى‏سازد و نَفَس را سنگین مى‏نماید.

بنشین بگو سندش درست است؟!

بخورد توی سرت! برو بمیر! منتها تدریجی، خب؟ تدریجی بمیر! قشنگ آن موقع دستت می آید که سندش درست است یا نه؟

بدبخت! گولت زدند! سرت کلاه رفت! حسابی گولت زدند!

 

این داستان ادامه دارد...

------------------------------------------------------------------------------------------------------

1- الکافی، ج ۶، ص ۳۸۲، ح ۴

2- الخصال ، صفحه 636 ، حدیث 10

۱۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ بهمن ۹۲
محمدصادق کریمی