صاد

خانه‌ی مجازی محمدصادق کریمی

طبقه بندی موضوعی

۲ مطلب در فروردين ۱۳۸۷ ثبت شده است

مسجد حکیم اصفهان . نماز مغرب را پشت سر آیت ا... مظاهری می خوانم و می خواهم بیایم توی حیاط که می بینم باران...می آید .

چه قدر تماشایی بود باریدنش در حیاط ِ وسیع مسجد . بسیار زیبا . محو باران می شوم .

بچه ای توی حیاط مسجد خوشحال می دود و دستانش را زیر باران می گیرد . زوج جوانی با خنده دارند توی حیاط راه می روند . من زیر ِ طاقی ایستاده ام . پیرمردی می آید کنار من و چند نفری که همانجا هستند . می گوید : « تبارک الله احسن الخالقین . الهی شکر . شکر کنید . شکر... »

پیرمرد دیگری می گوید : « باید خودمان را خوب کنیم » . یکی می گوید :« هر چه خودش صلاح بداند».

جوانی زیر باران تند می دود تا کمتر خیس شود . پیرمرد با خنده می گوید : « از نعمت خدا فرار می کنه ! » .

رعد و برق که می زند کِیف می کنیم . همه . اشک توی چشم کسی حلقه می زند . می دوم و چرخم را از زیر باران می برم زیر طاقی و قفلش می کنم ، و می روم توی خیابان . نمی  شود دیگر با دوچرخه رفت .

از زیر سقفِ بیرونی مغازه ها و این ور و آن ور می روم تا کمتر خیس شوم . یکهو ماشینی با سرعت از کنارم رد می شود و قشنگ تمامی سر تا پایم خیس ِ آب می شود . خنده ام می گیرد . راهم را می روم . رعد و برقی می زند و خدا یک عکس حسابی ازمان می گیرد !

یکی سر ِ شوق آمده و می گوید : « به به ! »- و دیگر هیچ ! –

تا خود ِ خانه پیاده می روم . لبخند روی لب همه هست . همه شکر می کنند و خوشحالند .

شهر جان تازه ای می گیرد . احساس می کنی خدا با همه آشتی است و دارد نگاه می کند و می خندد . خیس ِ خیس می شوم .

« یک شب ِ بارونی بسه ، برای از نو تر شدن »

...

بوی مهربانی توی همه ی شهر می پیچد .

باران می آید و همه چیز خوب است...

20/1/87

 

پ . ن : دوش آسمان گریست ، تو آیا گریستی ؟

۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ فروردين ۸۷
محمدصادق کریمی

خوب زندگی کردن بهتر است یا خوب مردن ؟

بستگی دارد تعریفت از « خوب » چه باشد . ولی خوب مردن بهتر است ، اما برای دستیابی به آن باید خوب زندگی کنی . اما خوب ِ مادی نه ، خوب ِ معنوی . برای دستیابی به خوب ِ معنوی و پایدار ماندن ِ در آن باید بد ِ مادی زندگی کنی .

اگر بد ِ مادی بهت روی آورد ، شانس بزرگی پیدا کرده ای . چون به خوب ِ معنوی بسیار نزدیکی . ولی همان موقع اگر حواست نباشد هم بد ِ مادی و هم بد ِ معنوی می آید سراغت !

دست دراز کن و خوب ِ معنوی را بگیر . اما نه یک خورده باید روی پنجه هایت بایستی و بگیریش ، درد دارد . می فهمی ؟

از همین حالا تصمیمت را بگیر .

ولی تصمیمت هر چه بود ، مرد باش . بگذار تاریخ به تو افتخار کند .

اشاره :

« خورشید رو به زوال می رفت . غروب ، مرد چشمانش را دوخته بود به ستیغ ِ کوه . ایستاده بود ، استوار ، و به این می اندیشید که قرون متمادی را فتح خواهم کرد ، اما برای این زندگی نمی کنم !

تصمیم اش را گرفته بود . لبخندی زد – ملایم - ، و با گام های محکم ، می رفت به جنگ... »

۱۷ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ فروردين ۸۷
محمدصادق کریمی